Të rinjtë britanikë po largohen nga ekranet dhe aplikacionet e takimeve, vallëzimi tradicional rikthehet në modë
Një traditë shekullore skoceze po përjeton një rikthim të papritur në Britaninë e Madhe. Vallëzimi tradicional “ceilidh”, i njohur për muzikën popullore dhe lëvizjet në grup, po tërheq gjithnjë e më shumë të rinj të gjeneratës Z, të cilët kërkojnë mënyra më autentike për t’u argëtuar, për të krijuar miqësi dhe për t’u shkëputur nga jeta digjitale.
Lokali historik The Ivy House, në lagjen Nunhead të Londrës juglindore, është i njohur për koncertet dhe atmosferën e tij muzikore.
Në vitet 1970, në skenën e tij janë ngjitur artistë të njohur si Ian Dury dhe Elvis Costello, ndërsa sot vazhdon të tërheqë adhuruesit e muzikës alternative.
Megjithatë, një mbrëmje e fundit solli diçka ndryshe.
Në vend të një koncerti rok, të rinj dhe të moshuar u mblodhën për të marrë pjesë në një vallëzim tradicional skocez, të shoqëruar nga muzika popullore.
Ngjarja pasqyron një prirje që po bëhet gjithnjë e më e dukshme në mesin e të rinjve: rikthimin te aktivitetet shoqërore që zhvillohen ballë për ballë, larg ekraneve dhe aplikacioneve.
Gjenerata Z kërkon lidhje reale mes njerëzve
Sipas organizatorëve, interesimi për vallëzimin tradicional lidhet pjesërisht me lodhjen nga komunikimi digjital dhe me dëshirën për të krijuar marrëdhënie më të drejtpërdrejta.
Në një kohë kur vetmia dhe izolimi social janë kthyer në shqetësime për shumë të rinj, aktivitetet në grup po shihen si një mundësi për të ndërtuar lidhje njerëzore.
“Kalojmë shumë kohë duke shikuar ekranet”, tha Matt, një nga pjesëmarrësit në mbrëmjen e organizuar në The Ivy House.
“Është shumë bukur të mblidhemi në ambiente ku takojmë njerëz të ndryshëm.”
Për shumë pjesëmarrës, tërheqja e këtyre aktiviteteve qëndron pikërisht te mungesa e presionit për t’u dukur perfekt apo për të lënë përshtypje.
Biletat për vallëzimet tradicionale shënojnë rritje
Rikthimi i interesimit për ceilidh pasqyrohet edhe në shitjen e biletave.
Sipas platformës Eventbrite, gjatë periudhës 2024–2025, shitjet e biletave për këto aktivitete u rritën me 16 për qind në Mbretërinë e Bashkuar.
Në nivel global, rritja ishte 15 për qind.
Page Dudley, përfaqësuese e Eventbrite, shpjegoi se të rinjtë po kërkojnë gjithnjë e më shumë aktivitete që nxisin ndërveprimin dhe pjesëmarrjen kolektive.
Sipas saj, këto përvoja janë më pak të kuruara dhe më spontane sesa format tradicionale të argëtimit.
Popullariteti i vallëzimit ka nxitur edhe krijimin e produksioneve të reja skenike.
Një prej tyre është Ceilidh the Musical, një shfaqje që premton një festë të ngrohtë dhe argëtuese ku pjesëmarrësit nuk kanë nevojë për përvojë të mëparshme në vallëzim.
Turneu i shfaqjes nisi në Shoreditch Town Hall, në Londrën lindore.
“Askush nuk të gjykon nëse nuk di të vallëzosh”
Pjesëmarrësit e përshkruajnë atmosferën si një nga arsyet kryesore pse vallëzimi tradicional po bëhet sërish popullor.
George, 35 vjeç, mori pjesë për herë të parë në një mbrëmje të mirëfilltë ceilidh.
“Më pëlqen fakti që mund të jetë kaq qesharake. Thjesht të bën të ndihesh gjallë”, tha ai.
Partnerja e tij, Louise, 32 vjeçe, gjithashtu po e provonte këtë përvojë për herë të parë.
Sipas saj, mungesa e gjykimit dhe pjesëmarrja e njerëzve të moshave të ndryshme e bëjnë aktivitetin veçanërisht tërheqës.
“Është bukur që marrin pjesë njerëz të të gjitha moshave. Kur e lë mënjanë egon, të gjithë kthehen te vetja e tyre fëmijërore”, u shpreh ajo.
Edhe Jamie, 19 vjeç, i cili merr pjesë rregullisht në këto vallëzime, ka vërejtur një rritje të interesimit mes bashkëmoshatarëve.
Ai tregoi se në disa mbrëmje ka takuar rastësisht edhe ish-shokë të shkollës.
“Të gjithë qeshin me të njëjtat gjëra, sidomos kur dikush ngatërrohet me hapat e vallëzimit”, tha ai.
Çfarë është vallëzimi “ceilidh”?
Ceilidh është një traditë shoqërore që e ka origjinën në Skoci dhe Irlandë.
Fjala rrjedh nga gjuhët gaelike dhe ka kuptimin e një vizite apo mbledhjeje shoqërore.
Gjatë shekullit XIX, këto takime u bënë pjesë e rëndësishme e jetës komunitare, duke ndërthurur muzikën, vallëzimin dhe shoqërimin.
Në formën e sotme, vallëzimet zakonisht zhvillohen në grupe ose çifte, me hapa dhe figura që u shpjegohen pjesëmarrësve gjatë aktivitetit.
Kjo do të thotë se edhe personat që nuk kanë vallëzuar më parë mund të përfshihen pa pasur nevojë për trajnim.
Për dallim nga shumë forma të tjera të vallëzimit, qëllimi nuk është përsosmëria teknike, por argëtimi dhe ndërveprimi shoqëror.
Vallëzimi po ndihmon edhe në luftimin e vetmisë
Rikthimi i ceilidh ka krijuar mundësi të reja edhe për organizatat që merren me mirëqenien sociale.
Në mbrëmjen e organizuar në The Ivy House, një pjesë e të ardhurave nga biletat u përdor për të mbështetur organizatën bamirëse Link Age Southwark, e cila punon për të luftuar vetminë.
Anna Spree, përgjegjëse për komunikim, aktivitete dhe mbledhje fondesh në organizatë, tha se ky rikthim i vallëzimit tradicional ka ndihmuar në afrimin e njerëzve të rinj me aktivitetet komunitare.
Sipas saj, vallëzimet janë mjaftueshëm të thjeshta që çdokush të marrë pjesë, por njëkohësisht kanë elemente që kërkojnë përqendrim dhe bashkëpunim.
“Hapat ishin mjaftueshëm të lehtë për t’u përfshirë të gjithë, por edhe paksa kompleksë, gjë që i bënte shumë më argëtues”, tha ajo.
“Nuk e kisha parë këtë lokal kaq të gjallë që nga viti 1975”
Muzika e mbrëmjes u interpretua nga South East London Folk Orchestra, e njohur si SELFolk.
Alison Craig, kitariste e orkestrës, tha se gjatë kohëve të fundit ka vërejtur gjithnjë e më shumë pjesëmarrës nën moshën 30-vjeçare.
“Kam vënë re se në vallëzimet që organizojmë po marrin pjesë shumë të rinj nën 30 vjeç”, deklaroi ajo.
Mbrëmja u organizua pas suksesit të një aktiviteti të ngjashëm në të njëjtin lokal vitin e kaluar.
Craig kujton se atmosfera kishte qenë jashtëzakonisht energjike.
“Hera e fundit që e kam parë The Ivy House kaq të gjallë ishte rreth vitit 1975”, tha ajo.
Sipas muzikantes, një tjetër avantazh i këtyre aktiviteteve është se njerëzit mund të kalojnë një mbrëmje të paharrueshme pa qenë e nevojshme të konsumojnë alkool.
“Papritur mendon: ‘Çfarë mbrëmjeje e mrekullueshme! Dola të shtunën dhe nuk piva asgjë’”, u shpreh ajo.
Një mënyrë e re për të njohur njerëz, madje edhe për të gjetur dashurinë
Ed McCabe, themelues i London Ceilidh Club, thotë se interesi për vallëzimet tradicionale është rritur ndjeshëm pas pandemisë së Covid-19.
“Që nga pandemia, popullariteti ka shpërthyer. Njerëzit thjesht duan të jenë së bashku në një dhomë”, deklaroi ai.
Sipas McCabe, këto aktivitete nuk kërkojnë përgatitje apo aftësi të veçanta, gjë që i bën të përshtatshme për njerëz me përvoja të ndryshme.
Ai beson se ceilidh mund të jetë edhe një vend i mirë për të krijuar miqësi apo për të njohur një partner të mundshëm romantik.
“Ekziston një aspekt i veçantë: nuk mund të dukesh vazhdimisht cool ndërsa vallëzon”, tha ai.
“Djersitesh, nuk mund të ndalosh së buzëqeshuri dhe është një vend i shkëlqyer për të njohur dikë.”
Edhe Alison Craig pajtohet me këtë vlerësim.
“Nuk bëhet fjalë për t’u përpjekur të dukesh seksi apo shumë modern. Kjo nuk do të thotë se vallëzimet nuk mund të jenë të tilla. Thjesht duhet të përfshihesh dhe ta shijosh përvojën”, u shpreh ajo.
Një vallëzim ku askush nuk mbetet jashtë
Një nga karakteristikat që e dallon ceilidh nga disa forma të tjera tradicionale të vallëzimit është fleksibiliteti në organizimin e çifteve.
Richard Jones, fizarmonicist i orkestrës SELFolk, shpjegon se këto vallëzime nuk mbështeten domosdoshmërisht në ndarjen tradicionale mes burrave dhe grave.
“Nëse dëshironi, mund ta quani një vallëzim pa role të përcaktuara sipas gjinisë”, tha ai.
Bashkëpunëtori i tij, flautisti Neil McLean, shtoi se pjesëmarrësit zakonisht ndahen sipas pozicioneve në vallëzim.
“Ne nuk përdorim shumë ndarjen burra dhe gra. Përdorim numrat një dhe dy”, shpjegoi ai.
Sipas muzikantëve, kjo qasje krijon një atmosferë gjithëpërfshirëse, ku njerëzit mund të marrin pjesë pavarësisht gjinisë, moshës apo përvojës.
McLean e krahasoi këtë me përvojën e kundërt të të mbeturit pa u zgjedhur në ekip gjatë aktiviteteve sportive në shkollë.
Nga të panjohur në një komunitet
SELFolk organizon rregullisht mbrëmje vallëzimi që mbledhin njerëz të grupmoshave të ndryshme.
Sipas Richard Jones, një nga arsyet e suksesit është ndjenja e sigurisë dhe përkatësisë që krijohet gjatë aktivitetit.
“Njerëzit e dinë se janë në një ambient të sigurt, se mund të kalojnë mirë dhe se nuk kanë nevojë të vijnë patjetër në grup”, tha ai.
“Shumë shpejt, njerëzit që marrin pjesë shndërrohen në një komunitet më vete.”
Për organizatorët, kjo është edhe vlera më e madhe e rikthimit të vallëzimeve tradicionale.
Në një shoqëri ku shumë marrëdhënie krijohen dhe zhvillohen përmes platformave digjitale, ceilidh u ofron të rinjve një hapësirë për të bashkëpunuar, për të qeshur dhe për të kaluar kohë së bashku pa presionin e rrjeteve sociale.
Rritja e popullaritetit të vallëzimeve tradicionale në Britani sugjeron se një pjesë e gjeneratës së re po kërkon forma më të drejtpërdrejta dhe spontane të shoqërimit. Për ta, një mbrëmje me muzikë popullore, hapa të ngatërruar dhe të qeshura mes të panjohurve mund të jetë një alternativë tërheqëse ndaj orëve të kaluara përpara ekraneve.
Toyota Motor Europe ka shitur gjithsej 936.042 automjete Toyota dhe Lexus gjatë nëntë muajve të parë të vitit 2026,...
Të rejat Lexo më shumë
347 persona të lënduar nga protestat në Tiranë
Fernando Botero, artisti që i dha një dimension të ri kryeveprave të historisë së artit
141 vjet nga lindja e Ezra Pound, një prej figurave më me ndikim dhe më kontroverse të letërsisë moderne